Bayılıyorum şu hayatta kendini geliştiren, yenileyen insanlara..
Ve örnek almaya çalışıyorum..
Mesela Teyzoşum Ikbush..
.
Kadın, hayatını o kadar dolu dolu yaşıyor ki..
Pastalar-kurabiyeler yapıyor, arkadaşlarıyla geziyor, okul toplantılarına katılıyor, bisiklete biniyor, kendine bakıyor, örüyor, dikiyor, sıfırdan yaratıyor, boyuyor, tüm bunlar yetmiyor, perküsyon dersine gidiyor, yemek ve pasta kursu veriyor. En önemlisi de ne biliyor musunuz? Hiçbirini sadece kendisine saklamıyor..
Hepsini paylaşıyor.. Hem yapıp paylaşıyor hem de öğretiyor..
İşte bu kadının, son marifetleri..
Ve sanırım tüm bu saydıklarımın içinde beni en çok heyecanlandıranı..
Bütün sene disiplinli öğrenciler gibi aksatmadan gittiği seramik kursunda öğrendikleriyle, bir avuç çamurla yaptıkları..
Neden mi bu kadar heyecanlıyım?
Çünkü biliyorum ki bu yaz bunlar kadar güzellerini yapamasak da teyzoşum ikbush'um bize de öğretecek seramikten objeler yapmayı.
Hatta malzemelerimizi bile toplamaya başlamış..
Onun da heyecanlandığını bilmek.. Ne güzel!
İşte bize sonsuz bir yaratıcılık fırsatı..
Aklımıza ne getirebilirsek artık.. Ve tabii becerebilirsek..
Kafamda öyle şeyler canlanıyor, bu iş beni öyle heyecanlandırıyor ki..
Fotoğrafları yıl sonu sergilerinde çektim..
Benim koyduklarım sadece teyzemin yaptıkları..
Eh, bir miktar kayırmada bulunduğumu kabul ediyorum ama diğerlerinin yaptıklarını da yazın kopya çekebilmek için fotoğrafladım..
Sanırım Pinterest de bu konuda bize bayağı bir yardımcı olacak..
.
.
Elim biraz alışsın, ne hayaller kuruyorum..
Bahçemize bembeyaz bir ördek mesela..
Güzel bir melek de bizi karşılayabilir merdivenlerden inerken..
Kızımın baş ucuna bir kuş havuzu, gelip su içsinler, banyo yapsınlar, cıvıl cıvıl ötsünler diye..
Güzel olacak güzel..
Her şey çok güzel olacak.
Nasıl ki teyzem yarattıkça gençleşiyor, ben de iyileşeceğim..
Her sabah yataktan kalkmak için bir yeni "neden" bulacağım..
Ta ki o güne kadar :)
