10 Kasım sabahı saat 9:05 de daha yataktan kalkmamışsam siren ve korna seslerini beklerim.. Gözlerim dolar..
.
Bu sabah Cemiş'in kahvaltısını yedirirken ayni siren ve korna seslerini bekledim ama duyamadım.. Bi garip hissettim.. Kötü hissettim..
Seneye Cemik biraz daha birşeylerin farkında olur herhalde.. Saat 9'u 5 geçe şehir merkezinde olmasını sağlayacağım..
Umarım kendisini bildiğinde de bu sirenleri duyabilir ve o da benim gibi duygulanabilir.. Ama umarım Atatürk'ün yokluğunu bizim hissettiğimiz raddede hissetmez..