28 Ağustos'tan beri iki çocuklu bir anneyim.. O_o Amanniiinnn ne zaman büyüdüm, biri geçtim iki çocuk annesi oldum ben!! (bu ani farkınavarışı şimdilik erteliyorum)
Cemik'le gezmenin dibine vurmuştum.. Hatta normalde çalıştığım için gezme fırsatım pek olmazdı, resmen bunun acısını çıkarmıştım..
Şimdi bir kaç haftadır eve tıkılmış durumdayım.. Kafamdaysa "ülen iki çocukla nereye nasıl çıkılır?" ın cevabını arayan tilkiler dolanıyor..
Hadi Ecey bebek arabasında, Cemik'i de bebek arabasına koysam iki arabayı nasıl idare ederim? Cevap basit.. Edemem :)
Eh bütün gün Ecey'i kanguruda da taşıyamam.. Belim nane molla azcık.. En çok bir saat taşıyabilirim.. Taşısam bile Cemik oturduğum anda kucağıma gelmek isteyebilir ya da düşer canı acır kucaklamak lazım.. Vs.. Vs... O iş bakkal çakkal için tamam ama uzun sürebilecek bir gün için cırt! :))
Amaaa birden annemin bizi nasıl zaptettiğini hatırladım.. Cemik'i büyütürken hiç böyle birşeye ihtiyaç duymamıştım tüm ilgimi onun üzerinde tutabiliyordum ama şimdi bir anlık dalgınlık ya da arkama dönmeye mal olabilecek çok kıymetli varlıklarımın sayısı iki.
İşte çocuk zapteyleyiciler!






