İyi Ki Saklamışlar VOL 4 - Activity Center

Bu fotoğrafları çekeli çok olmuş, Cemik henüz 1 yaşını yeni bitirmişti..

Oynadığıysa yine "iyi ki saklamışlar" dediğim, bebekliğimden kalma bir oyuncak..

Fisher-Price'ın Activity Center oyuncağı.. Arkasındaki sıkıştırma aparatı sayesinde parmaklıklara da sabitlenebiliyor.. Ve hala sapa sağlam, taş gibi...

Üstelik de Fisher-Price'ın Çin'de üretildiği değil İngiltere'de üretildiği zamanlarda alınmış bir oyuncak..

O kadar eski yani :))

Yani eski dediysem de o kadar da eski değil, hatta genç bile.. Benimle yaşıt :)

Bu oyuncakla ben büyümüşüm, kardeşim büyümüş, Cemik büyüdü.. Şimdiyse sıra Ecey'in...

Sonra belki de bir gün benim torunlarımın.. :) Kim bilir...

Posted with Blogsy

İyi ki Saklamışlar VOL 3 - Amerikan Servisi

Genlerimizdeki saklama durumundan bahsetmiştim daha önce.. Hatırlamak isteyenler buraya ve buraya tıklayabilir..

Yine "iyi ki saklamışlar" dediğim çocukluğumun Amerikan servisi çok yakında Cemik'e sunulmak üzere kenarda bekliyor..

Bu ön yüzü..

Her görüşte kullandığım günlere gidiyorum.. Ve hatta yerini bile hatırlıyorum, mutfak tezgahıla bulaşık makinesinin arasındaki daracık aralığa koyardık..

Bu da arka yüzü..

4 tane bilmece var.. Uzun süre oyalar herhalde Cemiş'i..

Şimdi bizim memlekette de vardır mutlaka çeşit çeşit çocuklar için Amerikan servisleri.. Bizde olduğu için hiç bakınmamıştım şimdiye kadar.. Çocukları yemeğe teşvik etmek için bire bir.. Edinmekte fayda var ;)

Posted with Blogsy

İyi ki saklamışlar VOL 2 - Yamuk Çatal, Kaşık

Bizimkilerin saklama özelliklerinden daha önce burada bahsetmiştim.. 

Yine bir çatal kaşık takımıyla karşınızdayım :)

 Daha önceki çatal kaşık takımını kullandığım günleri çok net hatırlıyorum ama bu takımı sadece çekmecede gözüme iliştiği için hatırlıyorum. Bu da demektir ki bu çatal ve kaşık en az 25 yıllık.. 

 Peki neden yamuklar? Sıcaktan eridikleri için değil neyse ki :)

Çocuklar ilk çatal kaşık tuttuklarında bizim gibi tutamadıklarından avuçlarının içinde sıkarlar saplarını..

 Bu çatal ve kaşığın sapının yamuk olması da çocuğun çatalı ağzına götürdüğünde lokmanın direk ağza girmesini sağlıyor.. 

Cemik bir süredir kendi yiyebilmenin tadını çıkartıyor..

 Meyve saatindeki meyvesini tamamen kendisi yiyor ama akşam ve öğlen kendisinin yemeye başladığı yemeği sıkılınca ben yedirmeye devam ediyorum..

 Sonuçta yemek yemek henüz onun için dünyanın en güzel zevklerinden biri değil :)

 Yemeğinin tamamını kendisinin yiyeceği günler de gelecek biliyorum.. O zamana kadar Cemik'i yedirmenin keyfini çıkarmaya devam.. ^_^

Bu arada böyle yamuk tasarlanmış çocuk çatal ve kaşığına denk gelen var mı? Varsa almak lazım :)

İyi ki saklamışlar - Müzikli Çatal, Kaşık

Ben bazı konularda kesinlikle anne tarafına çekmişim..

Özellikle saklama konusunda..

Ama iyi ki de böyle bir huyumuz, alışkanlığımız var diyorum..

Hayatımın belli dönemlerinde küçükken kullandığım objelere rastlayabiliyorum..

Bir anda çok küçüklüğüme dönebiliyorum..

.

İşte bu çatal kaşık takımı çocukluğumdan kalma..

Anneannem saklamış ileride bizim çocuklarımız da kullansın diye..

İyi ki de saklamış..

Bu benimkiydi.. Kırmızı olan.. Galiba bir de pembesi ve mavisi vardı.. Kuzenimle kardeşimin.. 

Hepsi ayrı melodiler çalıyordu..

Bu çatal kaşık takımını kullandığım zamanları hatırlıyorum mesela..  

Çeşme'deki evde kullanırdık hep.. Zaten oradaki evden çıktı..

Şimdilik vermiyorum Cemik'in eline çünkü atıp kırma olasılığı çok yüksek :)

Kendi kendine yemek yemeyi "gerçekten" öğrendiğinde veririm..

Ve umarım o da kıymet bilir de ben de onun çocuğu için saklayabilirim..

Ayıcığın papyonunun ortasındaki beyaz düğmeye basınca bir melodi çalmaya başlıyor..

Onca yıldır pili tükenmemiş.. Tükenmesini geçtim akmamış, bozulmamış.. Bugün böyle bir kaşık bulup alsam bir iki sene dayanır mı acaba bilmem?

Bu melodiyi çalınca çok duygulanıyorum.. 

Belki hamileliğin de etkisinden olabilir ama gözlerim doluyor..

Bu arada videoda kaşığı sağa sola sallamamın sebebi arada sesin kısılıyor olması.. Sarsarak kendine getirebilir miyim diye baktım :D

.

Devamı gelecek ;)

Shelley Duvall Masal Tiyatrosu

Küçükken bayıla bayıla izlerdim Shelley Duvall'in sunduğu masalları..

Annem videoya kaydetmişti, onlarca kez izlemişimdir ve dün Cemik'in masal kitaplarını kurcalarken aklıma geldiler..

Youtube sağolsun hemen açtım izledim bir iki tanesini..

İşte Shelley Ablamız.. Bu karizmatik hali..

Bu da benim hafızıma yer etmiş hali :) Sarı ve dişlek.. Bi de kepçe.. Ama sempatik :)

Bu kareler Sindirella'dan :) 

Bu "Küçük Deniz Kızı İnci" :)

En sevdiklerimden biriydi.. Şimdi izlediğimde efektlere çok güldüm..

Bu abi de "Fareli Köyün Kavalcısı"nın kavalcısı..

İzlemek isteyenler resimlere tıklasın.. 

Birkaç tane daha masal vardı ama isimlerini hatırlayamıyorum..

Bir tanesi böyle kocaman karanlık bir ormanda başlıyordu.. 

Araştırmaya giriyorum :)

Maalesef küçükken izlediğim seslendirilmiş hallerini bulamadım.. Ama şimdi orjinallerini izleyince seslendirmenin başarılı olduğunu anlıyorum.. En ufak bir hayal kırıklığı bile yaşamadım..

Yaşasın Shelley Duvall'in Masal Tiyatrosu..

Ve masaldan önce bizi selamlaması :)

Hey gidi hey hey :)

Kutulardan çıkanlar...

Komple taşınmanın en güzel yanlarından biri de unutulmuş hatıralara rastlama ihtimali..

Yerleşirken eski bir kutunun içinde Polly Pocket larıma denk geldim.. Herhalde 18-19 seneliklerdir.. Hatta daha bile eski olabilir..

Saatlerce oynardık bunlarla.. 

Bu da benim favorimdi.. Tuvaletine bayılırdım :)

Çatı katına, içlerine bakmadan kaldırdığım onlarca kutu var.. Kendime vakit ayırıp onları teker teker kurcalıycam.. 

Polly Pocket larımsa salonda yerlerini aldılar bile :)